Ahmet Cumali ZEYVELİ

Ahmet Cumali ZEYVELİ

  • RSS
  • Delicious
  • Digg
  • Facebook
  • Twitter


Kendini bildi bileli mor menekşeyi çok severdi. Çocukluğunun geçtiği iki katli evin bahçesinde bahar geldiğinde mor mor acar, mis gibi
kokarlardı..Annesi mor menekşeleri hep duvar kenarına dikerdi..

gölgeyi sever menekselerderdi..Oysa öğretmeni bitkilerin güneş ısınları ile fotosentez yaptığını anlatmıştı onlara .Bitkiler güneş ışığına muhtaçtı.Mor menekşeler ne tuhaf bitkilerdi , her bitki güneşi
severken,onlar nedengolgeyi tercih ediyorlar diye duşundu durdu
Hande…Küçük, ufacık akli ile aslında menekşelerin diğer çiçeklerden farklı olduğunu keşfetmişti, iste belki de menekşeler

bu yüzden
bu kadar güzeldi.Herkesden farklı olursan, bu hayatta değerli olursun yargısına varmıştı.Daha o yıllarda farklı olmak için uğraş vermeye başladı. ilk olarak, okulda kimsenin yanına oturmak istemediği Hacer’in yanına oturmak istiyorum öğretmenim diyerek basladi farklılıklarla suren hayati. Hacer bile sasirmis saskin saskin bakıyordu onun yuzune. Hacer çok daginik, biraz anlama zorluklari olan problemli bir ailenin kizi idi. Hande ise muhendis Kamil Beyin biricik kizi. Ogretmen pek oturtmak istemedi once Hacer’in yanina Hande’ yi. Daha sonra bir
tatsizlik cikmasin

diye ogretmen Hande’nin annesini cagirdi.

Annesi eve geldiklerinde Hande’ye sordu :

– Neden yavrum Hacer in yanina oturmak istiyorsun?

Hande cevap verdi :

– Gecen baharda menekseler ekiyorduk hani anne, o gun sen bana menekseler

gunesi sevmez demistin, oysa her bitki gunesi sever. Menekseler farkli,
belki de

bu yuzden bu kadar guzeller. Hacer’in yanina kimse oturmak istemiyor. Ben farkli olmak istiyorum. Belki Hacer de guzeldir, onu fark etmek istiyorum, dedi.

Annesinin agzi acik kalmisti. Ilkokul 4.sinif ogrencisi kizinin
olgunluguna hayran kalarak

– peki kizim kimin yaninda istersen oturabilirsin, ” dedi.

Pazartesi Hande Hacer’in yaninda oturmaya basladi. Hem Hande
tedirgindi, hem Hacer.Birbirleri ile hic konusmuyorlardi. Diger
kizlarda sogumustu Hande’den. Nasil Hacer gibidaginik, bir seyi, iki kere anlatinca anlayan fakir bir kizin yanina oturmayi istemisti.En cok alinan doktor Cemal Beyin kizi Esin’di. Anne babalari her hafta sonu gorusuyorlar,

Hande ve Esin birlikte oynuyorlardi. Nasil olur da
kendi yerine Hacer’i secerdi. Cok gururu kirilmisti Esin’in. Hande ile konusmuyordu.Birgun Hande ve ailesi Esinlerle dag koylerinden birinde gerceklestirilecek bir panayira katilmak icin sozlestiler. Hande gene Esin’in somurtacagini bildigi icin gitmek istemiyordu.Icin icin de Hacer’e kizmaya baslamisti arkadaslari ile arasinin bozulmasina sebep olmustu.Neden sanki bu kadar daginikti, neden her seyi iki kerede
anliyordu? Yoksa aptal miydi?Sonra menekseleri hatirladi hemen
dusuncelerinden utandi. Hacer farkli diye yargilamamasi gerekiyordu. Hacer’in, kimsenin bilmedigi guzelliklerini kesfedecekti. Buna tum gucu ile inandi. Panayira gittiklerinde Esin somurtarak karsisinda
oturuyordu, Hande ile konusmuyordu.

Hande cani sIkildigindan
biraz dolasmak icin annesinden izin aldi. Koy yolunda yurumeye basladi. Hava iyice sogumus ve ayaz iyice artmisti, kar atistirmaya baslamisti. Hande kari cok seviyordu, yurudu, yurudu. Koye gelmisti. Bir evin
onunde durdu. Evin penceresinde ki saksiya gozu ilisti.
Gozlerine inanamiyordu, bunlar mor menekselerdi. Ama kisti ve
menekseler sogugu hic evmezlerdi eve dogru bir adim atti. Kapida beliren golgeyi cok sonrafark etti bu Hacerdi.

Hande’ye gulumsuyordu.

– Hosgeldin Hande buyurmaz misin?, dedi.

Biraz urkek, saskinlikla kapiya dogru ilerledi Hande ve iceri girdi. Oda
sicacikti odun sobasi

her yeri isitmisti. Menekseler diyebildi sadece Hande…

– Bu sogukta ?

Hacer gulumsedi ;

– Onlar annem icin, annem onlari cok sever.

Sonra yatakta yatan kadini fark etti Hande.

“Annen hasta mi?” dedi.

“Evet 2 sene once felc oldu ona ben bakiyorum, bizim kimsemiz yok, birtek
inegimiz var onunla geciniyoruz.
Ama tum isler bana baktigi icin derslere calisacak pek vaktim olmuyor, dedi
Hacer utanarak. Bir de bizim koyden sehre arac yok, bu yolu her gun yuruyorum o
yuzden de cok yorgun okula geliyorum dersleri anlamakta gucluk cekiyorum. Hande’nin gozleri dolmustu.
Disaridan gelen ses ile kendine geldi. Annesi onu ariyordu. Cok merak etmis olmaliydi. Disariya kostu ve annesine sarildi,
agliyordu. Bir muddet sonra anne bu Hacer diye tanistirdi siraarkadasini.
Hacer’in yaptigi sicak corbadan ictiler birlikte. Hande annesine anlatti Hacer’in hayatini, aglayarak.

“Bir seyler yapalim anne” dedi.

O hafta annesi ve Hande, Hacerlere gidip annesi ve Hacer’i kendi
evlerine tasidilar. Hacer artik Handeler den okula gidip geliyordu, ne daginikti, ne de aptal. Sinifin en iyi ogrencisi olmustu. Seneler gecti Hacer ve Hande bir arkadas degil, iki kiz kardeslerdi artik. Mor
menekseler Hande’ye Hacer’i armagan etmisti. Hacer’e ise hem Hande’yi, hem hayati. Seneler sonra ikisi de evlendi. Hacer simdi bir doktor. Hande’den vicdanin ne kadar onemli oldugunu ogrendi, hastalarina
vicdaniyla birlikte sifa dagitiyor. Hande ise bir ogretmen. Cocuklara farkli olan seyleri sevmeyi de ogretiyor. Bir kizi var
adi, Hacer Menekse. Hayatta en cok sevdigi iki seye birini daha ekledi
Hande.

LUTFEN SEVGiNiZE ONYARGI KOYMAYIN.

HERSEY SEVINCEYE KADAR FARKLIDIR

SEVDIKTEN SONRA ISE SEVGININ DILI HEP AYNIDIR.

Categories: Hikayeler

Popular Posts

Gülen gözlerin gel

simdi sensizliği yasıyorum sevgilim gidisinin bilmem kaçıncı saatinde biliyorum okuyunca ...

Acı

Acı Acı / Seni de Vururlar Bir Gün Ey Acı Seni de ...

BİLİYORUM SANA Gİ

Biliyorum sana giden yollar kapalı Üstelik sen de hiç bir zaman ...

GEÇMİŞE TAKILDI G

 geçen gün…  bir arkadaştan, haberini aldım…  zengin biriyle evlenmişsin.  inan ki!...senin adına…  çok sevindim, ...

Özlemek

 Birden özleyiveriyorsunuz...  Çoktan unuttuğunuzu sandığınız  ya da yalnızca bir kere karsılaştığınız  ve Özlemek ...

Seçtiklerim